Nasza strona korzysta z plików cookies ("ciasteczek") w celu zapewnienia prawidłowego jej działania oraz analizowania ruchu sieciowego. Przeglądając tę witrynę wyrażasz zgodę na używanie ciasteczek.

Kochani, odmiany samospełniającej się przepowiedni często pojawiają się w naszym życiu. Jeśli jesteście ciekawi na czym polega to zjawisko, to zapraszamy do poniższego artykułu.
Czym jest efekt Pigmaliona?
Polega na tym, że osoba A (Pigmalion) fałszywie postrzega osobę B (posąg), co wywołuje takie zachowania osoby A i B (liczne błagania), które w efekcie prowadzą do prawdziwości tego początkowo fałszywego sposobu widzenia osoby B (ożywienie posągu) przez osobę A
Dlaczego tak się dzieje?
Ponieważ osoba B reaguje na zachowania osoby A w oczekiwany przez nią sposób, sprawia to, że potwierdza wstępne założenia bądź oczekiwania osoby A na swój temat. To wszystko z psychologicznej teorii. Zastanawiacie się pewnie teraz, w jaki sposób i czy w ogóle samospełniająca się przepowiednia wiąże ze stereotypami.
Przejdźmy do przykładu!
W SZKOLE
Po raz pierwszy opisano go w latach 70 XX wieku. Wykazano, że wynikające z uprzedzeń negatywne postrzeganie uczniów przez nauczycieli może mieć realny wpływ na słabsze wyniki w szkole i w późniejszym życiu. Jest to więc samospełniająca się przepowiednia określana fachowo jako efekt golema ze względu na negatywny wymiar.
EFEKT GOLEMA
(określany jako negatywna odmiana efektu Pigmaliona) W sytuacji kiedy, ktoś wywarł na nas złe pierwsze wrażenie, będzie przez nas oceniany negatywnie.
Reasumując: To właśnie w taki sposób ludzie, których dotykają stereotypy zaczynają mimowolnie wpasowywać się w odgórnie narzucone role: np. dzieci z trudnych rodzin są w większym stopniu narażone na popadnięcie w używki, bo społeczeństwo wytworzyło taki ich obraz. Mimo że same jednostki nie dały im do tego powodu, uogólnione wyobrażenie dotyka wszystkich z grupy.
DLA BADACZY
Kochani, jeśli zastanawiacie się nad genezą tej chwytliwej nazwy, dajcie się porwać w krótką podróż w głąb greckiej mitologii.
Pigmalion w mitologii greckiej został przedstawiony jako król cypru i świetny rzeźbiarz-twórca ideału kobiety. Posąg z kości słoniowej był dla mężczyzny niezwykle ważny, pragnął dzielić dni z wyimaginowaną kobietą, która była nieustannym przedmiotem jego uwielbienia. Według mitologii Afrodyta wskutek jego ciągłych próśb przemieniła posąg w prawdziwą kobietę.
Pygmalion, Galatea and the Golem: Investigations of biased and unbiased teachers (Journal of Education Psychology, nr 74, 1982)
Opracowała: Monika Grochowska
Zobacz też: