Nasza strona korzysta z plików cookies ("ciasteczek") w celu zapewnienia prawidłowego jej działania oraz analizowania ruchu sieciowego. Przeglądając tę witrynę wyrażasz zgodę na używanie ciasteczek.

Cześć wszystkim!
Dziś chcemy Wam zaprezentować historię prześladowania Żydów i rozwój postaw antysemickich na przestrzeni wieków
Na początku wyjaśnimy, czym jest antysemityzm. Zgodnie z definicją Encyklopedii PWN, to postawa niechęci wobec Żydów i osób pochodzenia żydowskiego, wynikająca z różnego rodzaju uprzedzeń; prześladowanie i dyskryminacja Żydów oraz poglądy usprawiedliwiające takie działania.
Historia antysemityzmu sięga czasów antycznych. Jego źródło leży w prozaicznym niezrozumieniu praktyk religijnych, odmienności kulturowej i hermetyczności wspólnoty żydowskiej, które doprowadziło do pojawienia się nieuzasadnionego strachu przed Żydami, a w końcu głęboko zakorzenionej wrogości.
Wykluczenie tej grupy wiązało się w dużej mierze z wyznaniem monoteistycznym, podczas gdy dominującym wówczas poglądem był politeizm. Cenieni autorzy rzymscy, jak np. Tacyt, przypisywali im oddawanie czci głowie osła, nienawiść wobec całej reszty ludzkości, rzucanie klątw.
To wtedy zrodziła się legenda o żydowskim mordzie rytualnym, zbierająca krwawe pokłosie wiekami.
Dodatkowo walki o odzyskanie niepodległości przez Żydów zaogniały konflikt, dzięki czemu społeczność żydowska stała się łatwym celem polityków w momentach kryzysów władzy; podmiotem, który obarczano wszelką winą: za wybuch zaraz, przegrane wojny, klęski żywiołowe. Niejednokrotnie zabraniano wyznawania judaizmu, wypędzano Izraelitów z miast, a nawet podjęto próbę poświęcenia Świątyni Jerozolimskiej kultowi Zeusa Olimpijskiego.
W pierwszych wiekach chrześcijaństwa główną przyczyną prześladowań było obarczanie Żydów winą za śmierć Jezusa Chrystusa. To częste stanowisko pierwszych teologów chrześcijańskich, np. św. Augustyn, św, Hieronim i najczęstsze usprawiedliwienie antyjudaistycznych wystąpień duchownych Kościoła.
Postawa ta eskalowała napięcia społeczne i doprowadziła do oskarżania Żydów o porywanie dzieci chrześcijańskich i uśmiercanie przez przybicie do krzyża, w celu uzyskania ich krwi. Odbywały się procesy lub samosądy, w trakcie których dochodziło do masakr na wyznawcach religii mojżeszowej, niszczenia synagog, odbierania majątków, wypędzeń i przymusowych nawróceń na chrześcijaństwo.
W średniowieczu podczas wypraw krzyżowych, które głównie kończyły się niepowodzeniami, to właśnie w Żydach widziano przyczynę klęsk. Mieli oni kolaborować z muzułmanami, którzy zajęli Ziemię Świętą i nie wpuszczali do niej pielgrzymów z Europy, bez wyjątku dla Żydów. Niemniej jednak podsycające tłumy kazania, w których obwiniano tę grupę o niemożność odwiedzania grobu Chrystusa, niejednokrotnie doprowadzały do krwawych zamieszek.
Do XIV w. z Anglii wypędzono wszystkich wyznawców judaizmu, w wyniku licznych pogromów dziesiątki tysięcy wymordowano w Niemczech, a ok. 100 tys. wypędzono z Francji i Austrii. W tym czasie pogromy wybuchały cyklicznie, przybierając różne formy, m.in. palenie żywcem judaistów zgromadzonych w synagogach.
Podczas epidemii czarnej śmierci (XIV w.) Żydów, którzy z powodu zachowania proporcjonalnie większej higieny niż reszta społeczeństwa rzadziej chorowali, oskarżano o celowe wywołanie zarazy przez zatruwanie wody i rzucanie klątw.
DLACZEGO PISZEMY O HISTORII?
Uważamy, że aby zrozumieć teraźniejszą sytuację i odrzucić stereotypy, należy poznać ich przyczynę.
Jeśli chcesz nawiązać z nami współpracę lub szukasz więcej podobnych artykułów, wpadnij na naszą stronę na Facebooku oraz Instagrama (@akcja_kapibara)
Opracowały: Roksana Pieronkiewicz, Katarzyna Kucharzyk
Zobacz też: